پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه هوش مصنوعی و نوآوری آموزشی از دیدگاه مدیران دوره ابتدایی منطقه 1 شهر تهران صورت گرفت. روش پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه مدیران مدارس ابتدایی منطقه یک شهر تهران در سال تحصیلی 1403-1402 به تعداد 190 نفر بود که با استفاده از جدول کوکران و با روش نمونه گیری تصادفی ساده حجم نمونه 127 نفر تعیین و وارد پژوهش شدند. ابزارهای پژوهش جهت گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه هوش مصنوعی (چن و همکاران، 2022) و پرسشنامه نوآوری آموزشی (پازکی و افضل خانی، 1395) بودند. سپس تحلیل داده‌ها به شیوه معادلات ساختاری و با کمک نرم افزار smart pls انجام گرفت. نتایج یافته‌ها نشان داد بین هوش مصنوعی و نمره کل نوآوری آموزشی به همراه مولفه‌های آن رابطه مثبت معناداری وجود دارد (01/0>p). بین تمامی مولفه‌های هوش مصنوعی با نوآوری آموزشی رابطه مثبت معناداری وجود دارد (01/0>p). همچنین ضریب تعیین برای متغیر ملاک نوآوری آموزشی برابر با 343/0 بود که نشان‌دهنده آن است که هوش مصنوعی در مجموع 3/34 درصد از واریانس نوآوری آموزشی را توضیح می‌دهند. در نتیجه می‌توان گفت در آموزش و پرورش و مراکز آموزشی، جهت نوآوری آموزشی می‌توان به هوش مصنوعی و قابلیت‌های آن توجه ویژه‌ای کرد.