موسسه فرهنگی و هنری چند منظوره قرن دانشفصلنامه پیشرفتهای نوین در مدیریت آموزشی2783-13027220260622Comparing the effectiveness of gamification of experience management and psychological empowerment on organizational commitment and innovative work behavior of secondary school principals in Zahedan cityمقایسۀ اثر بخشی بازی وارسازی مدیریت تجربه و توانمندسازی روانشناختی بر تعهد سازمانی و رفتار کاری نوآورانه مدیران مدارس متوسطۀ دوم شهر زاهدان11623555810.22034/njournal.2025.524558.1042FAسعیدشهرکی کمک1. دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکدۀ روان شناسی و علوم تربیتی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران0000-0003-4407-6421مسعودبهشتی مهر2. دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکدۀ روان شناسی و علوم تربیتی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایرانسید علیرضاظریف کلامی3. دانشجوی کارشناسی ارشد، مدیریت منابع انسانی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایرانJournal Article20250518Background and Objective: Management is a key component of educational organizations, and promoting the mental health and innovation of school principals requires a comprehensive program tailored to their specific needs. The purpose of this study is to compare the effectiveness of gamification in experience management and psychological empowerment on organizational commitment and innovative work behavior among secondary school principals in Zahedan.<br>research methodology: The present study employed a quantitative quasi-experimental design. The statistical population consisted of secondary school principals in Zahedan, totaling 115 individuals in the academic year 2024-2025. Using purposive sampling, a minimum sample size of 60 participants was estimated. These participants were randomly assigned into experimental and control groups. Data collection instruments included standardized questionnaires on Innovative Work Behavior and Organizational Commitment. The research data were analyzed using Multivariate Analysis of Covariance (MANCOVA) with SPSS version 26.<br>Findings: The results indicated that there were significant differences between the gamification of experience management intervention, psychological empowerment, and the control group in the post-test for the variable of organizational commitment (F = 297.6, p = 0.0001) and innovative work behavior (F = 65.7, p = 0.001). Comparison of the mean differences showed that the gamification of experience management intervention had a greater impact on organizational commitment (46.4) and innovative work behavior (100.1) of school principals in the education organization compared to psychological empowerment.<br>Conclusion: Psychological empowerment of managers leads to improved self-awareness skills, which in turn enhances their decision-making power and ability to establish effective communication. Additionally, strengthening internal power through psychological empowerment serves as a means to increase organizational commitment and retention within the organization. By overcoming mental barriers, managers reduce risky behaviors, which consequently fosters innovative work behavior.مقدمه و هدف: مدیریت بخش مهمی از سازمانهای آموزشی است که توجه به سلامت روان و نوآوری مدیران نیازمند برنامهای جامع و متناسب با نیازهای آنها است. هدف این پژوهش مقایسۀ اثر بخشی بازی وارسازی مدیریت تجربه و توانمندسازی روانشناختی بر تعهد سازمانی و رفتار کاری نوآورانه مدیران مدارس متوسطۀ دوم شهر زاهدان است. <br>روششناسی پژوهش: در این پژوهش از روش کمی از نوع نیمهتجربی استفاده گردیده است. جامعه آماری جامعۀ در این پژوهش مدیران مدارس متوسطۀ دوم شهر زاهدان شامل 115 نفر در سال تحصیلی 04-1403 میباشند که با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند تعداد نمونه حداقل 60 نفر برآورد شد و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزارگردآوری دادهها پرسشنامه استاندارد رفتار کاری نوآورانه و پرسشنامه تعهد سازمانی بود. دادههای پژوهش با آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری و با استفاده از نرم افزار SPSS26 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. <br>یافتهها: نتایج حاکی از آن بود که بین مداخله بازیوارسازی مدیریت تجربه و توانمندسازی روانشناختی و گروه کنترل در پس آزمون متغیر تعهد سازمانی(0001/0 P= 6/297 F=)، و رفتارکاری نوآورانه (001/0 P= 7/65 F=) تفاوت معنی داری وجود دارد. مقایسۀ نتایج تفاوت میانگینها نشان میدهد که مداخله بازی وارسازی مدیریت تجربه نسبت به توانمندسازی روانشناختی تاثیر بیشتری بر تعهدسازمانی(4/46) و رفتار کاری نوآورانه(1/100) مدیران در سازمان آموزش و پرورش دارد. <br>بحث و نتیجهگیری: بنابراین یافتههای فعلی میتواند به عنوان پایهای برای تصمیمگیری آگاهانه و برنامهریزی استراتژیک عمل کند و در نهایت به رشد و موفقیت سازمان کمک کند.https://www.njournal.ir/article_235558_564c68ea17a0bd0e3f0744ba9586db66.pdfموسسه فرهنگی و هنری چند منظوره قرن دانشفصلنامه پیشرفتهای نوین در مدیریت آموزشی2783-13027220260622Good Governance: A Driver for Enhancing Brand Equity in Higher Education (Case: University of Kirkuk, Iraq)حکمرانی خوب: محرکی برای ارتقاء ارزش ویژه برند در آموزش عالی (مورد مطالعه: دانشگاه کرکوک عراق)174224406010.22034/njournal.2026.564414.1082FAفاطمهعلی حنون العبیدکارشناسی ارشد مدیریت کسب و کار، دانشکده علوم مالی، مدیریت و کارآفرینی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایرانزهراصادقی آرانیدانشیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم مالی، مدیریت و کارآفرینی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران0000-0002-6750-9800Journal Article20251205Background and Objective: In today's competitive world, good governance is recognized as a key factor in enhancing organizational performance and increasing stakeholder trust. Universities, as educational and research institutions, play a vital role in developing human and social capital. Effective governance within these institutions can significantly impact their brand equity. Accordingly, this study investigates the relationship between staff perceptions of good governance and brand equity at the University of Kirkuk in Iraq.<br>research methodology: This study was conducted using a descriptive–survey design. The statistical population comprised staff members and faculty of the University of Kirkuk in Iraq. Based on Cochran’s formula, a sample of 348 individuals (152 faculty members and 196 administrative staff) was selected through quota sampling. Data were collected using two standardized questionnaires: the Good Governance (RajabiFarjad & Azab Daftar, 2019), consisting of six dimensions (results orientation, effectiveness of roles and responsibilities, value enhancement, transparency, capacity building, and accountability), and the University Brand Equity (Pinar et al., 2020), consisting of eight dimensions (brand awareness, perceived quality, brand associations, loyalty, trust, learning environment, emotional environment, and university reputation). The validity and reliability of the instruments were confirmed using appropriate indices (convergent and discriminant validity, composite reliability, Cronbach’s alpha, and factor loadings). Data analysis was conducted at both descriptive and inferential levels using structural equation modeling.<br>Findings: The findings indicated that among the dimensions of good governance, three dimensions—results orientation, value enhancement, and accountability—had a positive and significant effect on university brand equity. These dimensions are perceived as direct and tangible social capital that rapidly strengthens trust and the external image of the university. In contrast, the dimensions of effectiveness of roles and responsibilities, transparency, and capacity building did not show a significant relationship with brand equity. Nevertheless, at the overall level, a positive and significant relationship between overall perceptions of good governance and brand equity was confirmed.<br>Conclusion: The findings emphasize the practical prioritization of the accountability dimension. It is recommended that university administrators take concrete and effective steps to enhance public trust by implementing public accountability systems (such as publishing performance reports) and by establishing transparent mechanisms for addressing feedback and complaints. Such actions not only directly enhance the university’s brand image but also provide a foundation for improving other dimensions of governance and strengthening the university’s position at national and international levels..مقدمه و هدف: در دنیای رقابتی امروز، حکمرانی خوب بهعنوان یکی از عوامل کلیدی در بهبود عملکرد سازمانها و افزایش اعتماد ذینفعان شناخته میشود. دانشگاهها بهعنوان نهادهای آموزشی و پژوهشی نقش مهمی در توسعه سرمایه انسانی و اجتماعی ایفا میکنند و حکمرانی مؤثر در این نهادها میتواند تأثیر قابلتوجهی بر ارزش ویژه برند آنها داشته باشد. بر این اساس، پژوهش حاضر به بررسی رابطه بین ادراک کارکنان از حکمرانی خوب و ارزش ویژه برند در دانشگاه کرکوک عراق میپردازد.<br>روششناسی پژوهش: این پژوهش با روش توصیفی-پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل کارکنان و اعضای هیأت علمی دانشگاه کرکوک در عراق بود که بر اساس فرمول کوکران، ۳۴۸ نفر (۱۵۲ عضو هیأت علمی و ۱۹۶ کارمند) به روش نمونهگیری سهمیهای انتخاب شدند. دادهها با استفاده از دو پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه حکمرانی خوب (رجبی فرجاد و عزب دفتر، ۱۳۹۸) در شش بُعد (نتیجهگرایی، اثربخشی نقشها و وظایف، ارتقای ارزشها، شفافسازی، ظرفیتسازی و پاسخگویی) و پرسشنامه ارزش ویژه برند دانشگاه (پینار و همکاران، ۲۰۲۰) در هشت بُعد آگاهی از برند، کیفیت ادراکشده، تداعی برند، وفاداری، اعتماد، محیط یادگیری، محیط عاطفی و اعتبار دانشگاه) گردآوری شد. روایی و پایایی ابزار با شاخصهای مناسب (روایی همگرا و واگرا، پایایی ترکیبی، آلفای کرونباخ و بارهای عاملی) تأیید شد. تحلیل دادهها در دو سطح توصیفی و استنباطی با بهکارگیری مدلسازی معادلات ساختاری انجام گرفت.<br>یافتهها: یافتههای تحقیق نشان داد که از میان ابعاد حکمرانی خوب، سه بعد نتیجهگرایی، ارتقاء ارزشها و پاسخگویی تأثیر مثبت و معناداری بر ارزش ویژه برند دانشگاه دارند. این ابعاد بهعنوان سرمایههای اجتماعی مستقیم و ملموس درک میشوند که به سرعت اعتماد و تصویر بیرونی دانشگاه را تقویت میکنند. در مقابل، ابعاد اثربخشی نقشها و وظایف، شفافسازی و ظرفیتسازی رابطه معناداری با برند نشان ندادند. با این حال، در سطح کلان، رابطه مثبت و معناداری بین ادراک کلی از حکمرانی خوب و ارزش ویژه برند تأیید شد.<br>بحث و نتیجهگیری: یافتههای تحقیق بر اولویتدهی عملی به بعد پاسخگویی تأکید دارد. پیشنهاد میشود مدیران دانشگاه با اجرای نظام پاسخگویی عمومی (مانند انتشار گزارش عملکرد و برگزاری جلسات منظم پاسخ به پرسشها) و ایجاد سازوکارهای شفاف برای رسیدگی به نظرات و شکایات، گامهای عینی و مؤثری در جهت افزایش اعتماد عمومی بردارند. این اقدام، نهتنها تصویر برند دانشگاه را مستقیماً ارتقا میدهد، بلکه زمینه را برای بهبود سایر ابعاد حکمرانی و تقویت جایگاه دانشگاه در سطوح ملی و بینالمللی فراهم میکند.https://www.njournal.ir/article_244060_0ec4beaec79c0901d9913868d6e56173.pdfموسسه فرهنگی و هنری چند منظوره قرن دانشفصلنامه پیشرفتهای نوین در مدیریت آموزشی2783-13027220260622The Role of Artificial Intelligence and Teachers' Readiness in Enhancing Teachers' Self-Efficacy Beliefs in Elementary Mathematics Teachingنقش هوش مصنوعی و آمادگی معلمان در ارتقای باورهای خودکارآمدی معلمان در تدریس ریاضی ابتدایی436124443010.22034/njournal.2026.578502.1098FAشبنمیادگارکارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران0009-0004-4471-8599رضاعبدالهی گدللودکترای مدیریت ورزشی. گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران0009-0001-6298-1890ظریفهیادگارکارشناسی ارشد علوم تربیتی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، عجبشیر، ایران0009-0001-5086-3125Journal Article20260227Background and Objective: In the contemporary world, AI as a key innovation is an inevitable necessity for transforming learning processes. In the meantime, teachers' preparation, which includes various dimensions such as technological knowledge, beliefs and attitudes, and practical skills in using AI tools, can have a significant impact on their self-efficacy beliefs and teaching quality. Despite the spread of AI in education, few studies have investigated the prediction of self-efficacy in teaching basic subjects such as elementary mathematics. Therefore, the aim of this study was to investigate the role of AI and teacher preparation in promoting teachers' self-efficacy beliefs in elementary mathematics teaching.<br><br>Research methodology: This descriptive-correlational study was conducted using a survey approach. The population consisted of 4,500 elementary teachers in West Azerbaijan Province in 2025. Stratified random sampling was employed, with a sample size of 380 determined by Cochran's formula. To collect data, the AI Perception Questionnaire (Al-Shairidah and Alkramiti, 2024), the Teacher Readiness Questionnaire (Ramazanoglu and Akin, 2025), and the Teaching Self-Efficacy Beliefs Questionnaire (Enochs et al., 2000) were used, and the collected data were analyzed using descriptive statistics, Pearson correlation, and multiple regression, and the collected data were analyzed using descriptive statistics, Pearson correlation, and multiple regression. <br><br>Findings: The results showed that the variables of AI and teacher preparation were able to explain 46% of the variance in self-efficacy beliefs. Both variables were significant at the 95% confidence level (β for AI = 0.30 and β for teachers' readiness = 0.36).<br><br>Conclusion: Therefore, it can be said that AI and teachers' readiness together explain and predict teachers' self-efficacy beliefs in elementary mathematics teaching. Teachers' readiness plays a more prominent role, meaning that increasing teachers' readiness improves their efficacy in teaching and vice versa. Therefore, it is recommended that efforts to develop teachers' competencies and address readiness gaps be prioritized by policymakers and educational planners.مقدمه و هدف: در دنیای معاصر هوش مصنوعی بهعنوان نوآوری کلیدی، ضرورت اجتنابناپذیری برای دگرگونی فرایندهای یادگیری دارد. در این میان، آمادگی معلمان که ابعاد گوناگونی از جمله دانش فناورانه، باورها و نگرشها، و مهارتهای عملی در بهرهگیری از ابزارهای هوش مصنوعی را در بر میگیرد، میتواند تأثیر چشمگیری بر باورهای خودکارآمدی و کیفیت تدریس آنان داشته باشد. با وجود گسترش هوش مصنوعی در آموزش، مطالعات اندکی در پیشبینی خودکارآمدی تدریس دروس پایه مانند ریاضی ابتدایی، پرداختهاند. لذا هدف این پژوهش بررسی نقش هوش مصنوعی و آمادگی معلمان در ارتقای باورهای خودکارآمدی معلمان در تدریس ریاضی ابتدایی بود.<br><br>روششناسی پژوهش: این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی است که بهصورت پیمایشی انجام شد. جامعۀ آماری پژوهش شامل معلمان ابتدایی استان آذربایجان غربی در سال ۱۴۰۴ با حجم ۴۵۰۰ نفر بود. روش نمونهگیری تصادفی طبقهای و حجم نمونه براساس جدول کوکران ۳۸۰ نفر در نظر گرفته شد. برای گردآوری دادهها از پرسشنامههای ادراک از هوش مصنوعی (الشریده و الکرمیتی، ۲۰۲۴)، پرسشنامه آمادگی معلمان (رمضاناوغلو و آکین، ۲۰۲۵) و پرسشنامه باورهای خودکارآمدی در تدریس (اینوکس و همکاران، ۲۰۰۰) استفاده شد و دادههای جمعآوریشده با استفاده از آمار توصیفی و همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شد. <br><br>یافتهها: نتایج نشان داد که متغیرهای هوش مصنوعی و آمادگی معلمان توانستند 46 درصد از واریانس باورهای خودکارآمدی را تبیین کنند. در این زمینه سهم هر دو متغیر در سطح اطمینان ۹۵ درصد معنادار بود (هوش مصنوعی 30/0=β و آمادگی معلمان 36/0= β میباشد).<br><br>بحث و نتیجهگیری: بنابراین میتوان گفت که هوش مصنوعی و آمادگی معلمان با هم باورهای کارآمدی معلمان در تدریس ریاضی ابتدایی را تبیین و پیشبینی میکنند. در این مورد، سهم آمادگی معلمان برجستهتر است؛ یعنی افزایش آمادگی معلمان کارآمدی آنها را در تدریس بهبود میبخشد و برعکس. بنابراین پیشنهاد میشود تلاش در جهت توسعۀ توانمندیهای معلمان و رفع کمبودهای آمادگی بهعنوان یک اولویت جدی در دستور کار سیاستگذاران و برنامهریزان نظام آموزشی قرار گیرد.https://www.njournal.ir/article_244430_9ebed70525677fdd3a8ad9a60366a271.pdf