موسسه فرهنگی و هنری چند منظوره قرن دانش فصلنامه پیشرفتهای نوین در مدیریت آموزشی 2783-1302 3 1 2022 03 21 The effect of collaborative teaching on the academic involvement of sixth grade male students in experimental science course in district 14 of Tehran compared to traditional teaching تاثیر تدریس مشارکتی بر درگیری تحصیلی دانش آموزان پسر پایه ششم در درس علوم تجربی منطقه 14 تهران در مقایسه با تدریس سنتی 24 39 212206 FA مرتضی علیخانی دانش آموخته دکتری تکنولوژی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبایی تهران عرفان شعبانی دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشگاه خوارزمی تهران عباس کوه کن دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال Journal Article 2021 02 23 Academic involvement is one of the important factors to determine the failure or progress of students in schools, and on the other hand, teaching methods can also affect this and overshadow the level of academic involvement. The purpose of this research is to investigate the effect of cooperative teaching method on academic engagement. This research is quantitative and experimental, and the sample was selected by a simple random method in the amount of 60 male students of the sixth grade in district 14 of Tehran city, who were trained in two groups, cooperative and traditional, for 4 weeks. After comparing the pre-test and post-test by means of the academic involvement questionnaire in these two groups and performing the covariance analysis test to check the effect of the pre-test, the significance level of which was confirmed.<br>And continuous T-tests and independent groups were used to compare both groups, as a result of which it was found that there is a significant difference between the students who were trained with the collaborative method compared to the students who were trained with the traditional method درگیری تحصیلی از عوامل مهم جهت تعیین شکست یا پیشرفت دانش آموزان در مدارس می باشد و از طرفی روش های تدریس نیز می­تواند بر این مورد تاثیر­گذار باشد و میزان درگیری تحصیلی را تحت­الشعاع خود قرار دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر روش تدریس مشارکتی بر درگیری تحصیلی است. این پژوهش کمی و از نوع آزمایشی بوده و نمونه به صورت تصادفی ساده به حجم 60 نفر از دانش آموزان پسر پایه ششم منطقه 14 شهر تهران انتخاب گردیده که در دو گروه مشارکتی و سنتی به مدت 4 هفته آموزش دیده اند. بعد از مقایسه پیش آزمون و پس آزمون به وسیله پرسشنامه درگیری تحصیلی در این دو گروه و انجام آزمون تحلیل کواریانس برای بررسی اثر پیش آزمون که سطح معناداری آن مورد تایید بوده است. و از آزمون های T پیوسته و گروه­های مستقل جهت مقایسه هر دو گروه استفاده شده که در نتیجه مشخص شد تفاوت معناداری بین دانش آموزانی که با روش مشارکتی آموزش دیده اند نسبت به دانش آموزانی که به روش سنتی آموزش دیده اند وجود دارد https://www.njournal.ir/article_212206_edc4e673426ba2220afec7c837858347.pdf